Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 8 gości.

Andrzej Warzęcha: 216. rocznica bitwy pod Racławicami

Stachowicz_Kosynierzy.jpg

Bitwa pod Racławicami, była pierwszym starciem Insurekcji Kościuszkowskiej. Pierwsze polskie powstanie było ostatnią próbą ratunku Rzeczpospolitej, po tym jak zawiodły próby wprowadzenia Konstytucji 3 maja i jasnym stało się że carska Rosja dąży do zmiany Polski w kadłubowy twór pozostały po II Rozbiorze całkowicie sterowany przez skupione w Konfederacji Targowickiej a później Grodzieńskiej kręgi magnackie.
 
Jakub Jasiński polski jakobin, wyzwoliciel WilnaJakub Jasiński polski jakobin, wyzwoliciel WilnaPatrioci przebywający na emigracji już przed przystąpieniem do spisku byli pewni że nie uda się wygrać bez zdobycia poparcia chłopów. Należy podkreślić że w dużej mierze nie było to podyktowane chłodną "realpolitik" tylko faktycznymi poglądami spiskowców w kwestiach społecznych m.in polskich jakobinów (m.in tak znanych osób jak Hugo Kołłątaj, gen. Jakub Jasiński czy gen. Józef Zajączek).
 
Programem społecznym insurekcji stał się "Uniwersał Połaniecki" który wyrywał Polskę ze szponów feudalizmu. Z racji upadku powstania niektóre z jego założeń zostały wprowadzone w Polsce dopiero w okresie Księstwa Warszawskiego.
 
Na początku powstania trzon armii Tadeusza Kościuszki stanowili właśnie chłopi uzbrojeni w kosy rzadziej widły, dzidy i piki. Pomimo iż słabo wyszkoleni często charakteryzowali się wysokimi moralami. Potwierdza to zresztą bitwa pod Racławicami.
 
Po wyrównanej walce pomiędzy obiema armiami, chłopska piechota ukryta w zarośniętych parowach rzuciła się biegiem do ataku na rosyjskie baterie altyleryjskie i po krótkiej walce zdobyła je spowodowało to definitywną porażkę Rosjan.
 
Zwycięstwo chociaż miało minimalne znaczenie militarne miało wielkie znaczenie propagandowe co zresztą dobrze wykorzystał Tadeusz Kościuszko. Bitwa stała się symbolem dziesiatki lat później w trakcie powstawania ruchu ludowego który rocznicę bitwy pod Racławicami ustanowił swoim świętem. Kosynierzy stali się też nierozłącznym elementem polskich ruchów narodowowyzwoleńczych do roku 1865.
 
Często porywającego się na działa chłopa z kosą przeciwstawiano ugodowym parającym się dyplomacją magnatom czego przykładem jest m.in pieśń z okresu Powstania Listopadowego: "Gdy naród do boju", gdzie czytamy np.:
Armaty pod Stoczkiem zdobywała wiararękami czarnymi od pługa,panowie w stolicach kurzyli cygara,radzili o braciach zza Buga.
 
Pomimo iż powodowany chęcią przyciągnięcia do powstania szlachty Kościuszko systematycznie odsuwał od wyższych stanowisk radykałów ich wpływ na wydarzenia był nadal silny, czego świadectwem może być zarówno popularna wśród warszawskiego ludu przyśpiewka: "My Krakowiacy nosim guz u pasa powiesim se króla i prymasa". Że nie były to czcze groźby przekonał się tak skazany pod wpływem ulicy na szubienicę biskup Józef Kossakowski jak i powieszony przez samych Warszawiaków biskup Ignacy Józef Massalski.
 
Powstanie jak wiemy upadło, efektem czego było utopienie w krwii warszawskiej Pragi, późniejszy III rozbiór Polski a także powrót chłopa pod pańszczyźniany bat (który notabene polskiemu panu pomagał trzymać prusko-austriacko-carski pakt monarszy).
 
Powstanie jednak wzbogaciło nasze tradycję o wspomnianych już jakobinów polskich jak i o tysiące ludzi z tzw. "warstw najniższych" którzy opuścili kraj. Nie byli to już Ci sami ludzie po tym jak zobaczyli że mogą walczyć lepiej niż szlachcic na koniu i być może to oni mogą być panami u siebie.

Portret użytkownika tres
 #

Kosynierzy stali się też nierozłącznym elementem polskich ruchów narodowowyzwoleńczych do roku 1865.
 
A w 1939 byli Czerwoni Kosynierzy Gdyńscy

 
Portret użytkownika dos
 #

Tak ale w 1939 roku to byl margines podczas gdy do 1865 (ujecie ostatnich partyzantow pod dowodztwem ks. Brzoski), w niektorych oddzialach kosynierzy i ogolem uzbrojeni w bron biala piechurzy stanowili czasem nawet 70% stanu liczebnego niektorych oddzialow.

 

Ogłoszenia parafialne

Społeczność

Obama rev