Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 1 użytkownik i 18 gości.

Dlaczego WR uważa Kongres Nowej Prawicy za partię faszystowską?

HAJLUJACY_KORWIN.png

Pytający (iligarzewski@gmail.com): Dlaczego redakcja "Władzy Rad" nazywa Kongres Nowej Prawicy partią faszystowską? KNP to partia konserwatywno-liberalna a faszyzm jest wrogi zarówno dla komunizmu (choć wywodzi się z socjalizmu), jak i liberalizmu. W państwie faszystowskim gospodarka była centralnie planowana, więc to było coś zupełnie odwrotnego do liberalizmu gospodarczego jaki głosi Nowa Prawica. Można śmiało powiedzieć, że faszyzm to jedna z wielu ideologii lewicowych (obok socjalizmu, socjaldemokracji, komunizmu i narodowego socjalizmu). Proszę mi podać punkty programu KNP, które odnoszą się do faszyzmu.

Odpowiedź WR
Zacznijmy od wyjaśnienia pewnych pojęć. Według Lwa Trockiego faszyzm „opiera się na drobnomieszczaństwie. (…) Faszyzm nie może ugruntować swej władzy inaczej, jak tylko rozgramiając robotnicze organizacje. (…) System faszystowski opiera się na zburzeniu parlamentaryzmu. (…) Poprzez faszystowską agenturę kapitał uruchamia masy oszalałego drobnomieszczaństwa, bandy zdeklasowanych, zdemoralizowanych lumpów, wszelkie te niezliczone istoty ludzkie, które kapitał finansowy sam doprowadził do rozpaczy i wściekłości. (…) Zwycięstwo faszyzmu wiedzie do tego, że kapitał finansowy po prostu bezpośrednio zagarnia w stalowe kleszcze wszystkie organy i instytucje państwa, zarządzania i wychowania - aparat państwowy z armią, zarządy miast, uniwersytety, szkoły, prasę, związki zawodowe, spółdzielnie. Faszyzacja państwa oznacza nie tylko mussolinizację form i metod zarządzania - w tej dziedzinie metody odgrywają koniec końców rolę drugorzędną - ale przede wszystkim i nade wszystko - rozgromienie robotniczych organizacji, sprowadzenie proletariatu w stan amorficzny (…). W tym właśnie tkwi istota faszystowskiego systemu.” [1]
 
A więc faszyzm to ruch polityczny, który 1) opierając się na drobnomieszczaństwie (drobni kapitaliści, przedstawiciele wolnych zawodów itd.) 2) dąży do pacyfikacji proletariatu przez rozgromienie jego organizacji (związki zawodowe, partie robotnicze) i pozbawienia go wpływu na życie polityczne (m.in. przez likwidację systemu parlamentarnego). A jak wygląda sprawa z KNP? Jaka jest jego baza społeczna? Poparcie dla KNP jest wyższe wśród drobnych przedsiębiorców niż wśród ogółu społeczeństwa [2]. W swoim programie KNP głosi, że „skończymy z dyskryminowaniem małych i średnich przedsiębiorców, państwo polskie musi w końcu docenić drzemiący w tej grupie potencjał” (pkt. IV 4) [3]. I aby się upewnić, że potencjał drobnych geszefciarzy się ujawni, KNP nie dopuści „do faworyzowania obcych przedsiębiorców pod jakimkolwiek pretekstem” (pkt. IV 5) – wolny handel wolnym handlem, ale małym i średnim pasożytom KNP krzywdy zrobić nie pozwoli…
 
A jaki jest stosunek KNP do organizacji robotniczych? KNP domaga się likwidacji związków zawodowych [4] Korwin-Mikke twierdzi, że „każdy związek zawodowy jest wrogiem kraju” [5], „z siedmiu plag egipskich, jakie spadły na naszą cywilizację, jedną z najgorszych są związki zawodowe. Są różne związki przestępcze. Mafia potrafi jednak mieć pewne dobre strony. Związki zawodowe są zaś szkodliwe absolutnie.” [6]
 
Korwin-Mikke jawnie również głosi, że chce obalić demokrację parlamentarną („Startuję, żeby odebrać ludziom demokrację”) [7], „ponieważ kapitalistów jest zazwyczaj mniejszość”, a „w demokracji prędzej czy później wytwarza się Większość wroga kapitalizmowi”. [8]
 
KNP jest partią faszystowską. To nie mundurek czyni faszystę, ale drobnomieszczańska baza społeczna i wroga, antydemokratyczna polityka wobec klasy robotniczej. Twierdzenie jakoby faszyzm był nie do pogodzenia z liberalizmem gospodarczym jest po prostu fałszywe.
 
Kiedy w 1922 roku faszyści pod wodzą Benito Mussoliniego doszli do władzy, przeprowadzili jedną z pierwszych kampanii prywatyzacyjnych na świecie [9]. Jeszcze w czerwcu 1921 r. – w pierwszym przemówieniu jako parlamentarzysta – przyszły Duce oświadczył: „Państwo musi mieć policję, sądownictwo, armię i politykę zagraniczną. Cała reszta, nie wyłączając szkolnictwa średniego, powinna znowu być przedmiotem prywatnej działalności jednostek. Aby ratować Państwo, należy znieść Państwo Kolektywistyczne.” W listopadzie tego samego roku dodał, że sprawiedliwe państwo „nie jest Państwem monopolistycznym, Państwem biurokratycznym, ale takim, które ogranicza się do funkcji całkowicie niezbędnych” [10].

Na podstawie dekretu z 3 grudnia 1922 r. faszystowski rząd otrzymał pełnomocnictwa mające na celu reorganizację administracji publicznej, ograniczenie funkcji państwa oraz wydatków [11]. Dekret ten umożliwił rządowi przeprowadzenie szeregu prywatyzacji. 11 marca 1923 r. faszyści zlikwidowali państwowy monopol zapałczany [12] , a 29 kwietnia tego samego roku zniesiono publiczny monopol ubezpieczeniowy [13]. 4 maja 1924 roku faszyści sprywatyzowali większość państwowych linii telefonicznych. Przedstawiciele prywatnych firm telefonicznych w negocjacjach z rządem zaproponowali utworzenie spółek mieszanych, Mussolini wymógł jednak całkowitą prywatyzację. W wyniku prywatyzacji udział państwa w zyskach z telekomunikacji spadł z 87,4% do 31,1% [14]. Poza tym faszyści sprywatyzowali m.in. największą włoską spółkę – giganta przemysłu maszynowego Ansaldo (w 1925 r.) – wcześniej stojącą na krawędzi bankructwa firmę objęto zarządem publicznym i postawiono na nogi dzięki państwowym pieniądzom [15].
 
W latach 1934-1937 szereg prywatyzacji przeprowadzili niemieccy faszyści – naziści [16]. Sprywatyzowano między innymi przedsiębiorstwa kolejowe, górnicze, hutnicze, stoczniowe, a także banki i municypalne zakłady użyteczności publicznej.
 
Nie mundurek czyni faszystę
 
Jako marksiści w ocenie ruchów politycznych staramy się używać argumentów korzystających z klasowej analizy i materializmu historycznego.
 
Faszyzm, owszem, jest pod względem treści ideologią różną od komunizmu czy liberalizmu i przeciwną zarówno liberalizmowi jak i komunizmowi. Uważamy jednak, że historia ludzkości nie została wykuta w walce abstrakcyjnych ideologii, ale w walce klas. Ideologie stanowią, co najwyżej, nadbudowę stosunków społecznych. Baza - czyli stosunki produkcji - i nadbudowa - czyli całość intelektualnego i politycznego rozwoju społeczeństwa - to dwie odrębne kategorie.
 
Jak pisał Karol Marks we wstępie do "Przyczynku do Krytyki Ekonomii Politycznej": „W społecznym wytwarzaniu swego życia ludzie wchodzą w określone, konieczne, niezależne od ich woli stosunki - w stosunki produkcji, które odpowiadają określonemu szczeblowi rozwoju ich materialnych sił wytwórczych. Całokształt tych stosunków produkcji tworzy ekonomiczną strukturę społeczeństwa, realną podstawę, na której wznosi się nadbudowa prawna i polityczna i której odpowiadają określone formy świadomości społecznej. Sposób produkcji życia materialnego uwarunkowuje społeczny, polityczny i duchowy proces życia w ogólności. Nie świadomość ludzi określa ich byt, lecz, przeciwnie, byt społeczny ludzi określa ich świadomość” [17].
 
Siłą napędową historii - i motorem wspomnianych przez Marksa przewrotów jest walka klasowa. W społeczeństwie podzielonym na klasy poszczególne partie reprezentują interesy różnych klas społecznych. Partie faszystowskie i liberalne łączy to, że ich ideologie reprezentują interesy burżuazji z tą różnicą, że liberalizm to ideologia kapitalizmu w fazie rozkwitu, a faszyzm - ideologia kapitalizmu w fazie upadku i kryzysu. Kompromitacja liberalnego kapitalizmu, jaka następuje w momencie kryzysu gospodarczego, może prowadzić zarówno do wzrostu popularności partii robotniczych z socjalistycznym programem, jak i do rozwoju partii faszystowskich, które opierają się na zdeklasowanych warstwach ludności powstałych w wyniku kryzys i spauperyzowanym drobnomieszczaństwie. Przypomnijmy jeszcze raz, jak opisał to Lew Trocki:
 
„Kolej na system faszystowski przyjdzie wtedy, gdy „normalne” wojskowo-policyjne środki burżuazyjnej dyktatury wraz z ich parlamentarną zasłoną okażą się niewystarczające dla utrzymania społeczeństwa w równowadze. Poprzez faszystowską agenturę kapitał uruchamia masy oszalałego drobnomieszczaństwa, bandy zdeklasowanych, zdemoralizowanych lumpów, wszelkie te niezliczone istoty ludzkie, które kapitał finansowy sam doprowadził do rozpaczy i wściekłości. Od faszyzmu burżuazja wymaga ogromnej pracy - jeśli już dopuściła ona do stosowania metod wojny domowej, chce mieć spokój na wiele lat. I faszystowska agentura, posługując się drobnomieszczaństwem, jak taranem, łamiąc wszystkie przeszkody na drodze, doprowadzi robotę do końca. Zwycięstwo faszyzmu wiedzie do tego, że kapitał finansowy po prostu bezpośrednio zagarnia w stalowe kleszcze wszystkie organy i instytucje państwa, zarządzania i wychowania - aparat państwowy z armią, zarządy miast, uniwersytety, szkoły, prasę, związki zawodowe, spółdzielnie. Faszyzacja państwa oznacza nie tylko mussolinizację form i metod zarządzania - w tej dziedzinie metody odgrywają koniec końców rolę drugorzędną - ale przede wszystkim i nade wszystko - rozgromienie robotniczych organizacji, sprowadzenie proletariatu w stan amorficzny, stworzenie systemu głęboko przenikających masy organów, które winny uniemożliwić samodzielną krystalizację proletariatu. W tym właśnie tkwi istota faszystowskiego systemu”. [18]
 
Deutsche Arbeitsfront - nazistowski "związek zawodowy" łączący robotników i kapitalistówDeutsche Arbeitsfront - nazistowski "związek zawodowy" łączący robotników i kapitalistówCzasami faszyści udają lewicę używając retoryki bądź symboliki mogącej budzić mylne skojarzenia z ruchem robotniczym (Mussolini i jego pojęcie "narodu proletariackiego", "narodowy socjalizm" nazistów, czerwony sztandar ze swastyką na fladze III Rzeszy, "narodowy syndykalizm" hiszpańskiej Falangi). Symbolika i retoryka nie zmienia jednak tego, że faszyści są łańcuchowymi psami burżuazji i w rzeczywistości ich znakiem rozpoznawczym jest czynna walka przeciwko zorganizowanej klasie robotniczej.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kongres Nowej Prawicy nie jest partią liberalnego establishmentu, ale skrajnie prawicową partią drobnomieszczańską, przedstawiającą się jako antysystemowa. KNP cechuje nieprzejednana wrogość wobec partii lewicy, związków zawodowych i jakichkolwiek form organizacji klasy robotniczej. Jest to partia z utopijnym programem, posiadająca poparcie wśród niepracujących studentów, młodzieży szkolnej i drobnomieszczaństwa. Jak pisał Lew Trocki, cytując wypowiedź Ercolego ( Palmiro Togliattiego, wieloletniego lidera Włoskiej Partii Komunistycznej), przedstawioną na VI Kongresie Kominternu:
 
„Istota i cel faszyzmu polega na całkowitej likwidacji organizacji robotniczych i przeciwdziałaniu ich odrodzeniu. W rozwiniętym społeczeństwie kapitalistycznym celu tego nie można osiągnąć jedynie środkami policyjnymi. Jedyna droga wiodąca do tego to przeciwstawienie naporowi proletariatu - w chwili jego osłabienia - naporu zrozpaczonych mas drobnomieszczaństwa. Ten właśnie szczególny system kapitalistycznej reakcji wszedł do historii pod nazwą faszyzmu. [19]
 
Z punktu widzenia liberalnego politologa, rozumiejącego ideologię jako zbiór abstrakcyjnych poglądów, Kongres Nowej Prawicy nie jest partią faszystowską, ponieważ jawnie nie odwołuje się do myśli Mussoliniego. Z punktu widzenia marksisty, który posługuje się materialistyczną dialektyką i analizuje konkretną społeczną treść haseł głoszonych przez przywódców, ich politycznych zamiarów i ich stosunku do poszczególnych klas społecznych, podstawowe fakty są następujące: Kongres Nowej Prawicy jest partią skrajnie wrogą wobec proletariatu i jego organizacji, wrogą wobec demokracji i wobec demokratycznie nastawionej części burżuazji. Na centralnym miejscu KNP stawia utopijne, abstrakcyjne i pseudonaukowe rojenia o nieistniejącej i niemożliwej, niczym nieograniczonej wolności gospodarczej, która rzekomo miałaby uszczęśliwić całe społeczeństwo. Niemieccy faszyści na centralnym miejscu stawiali utopijne, abstrakcyjne i pseudonaukowe rojenia o nieistniejącej „rasie aryjskiej”.
 
KNP, podobnie jak przedwojenni faszyści w Europie, zyskuje popularność w okresie głębokiego kryzysu gospodarczego kapitalizmu. Faszyzm KNP, owszem różni się w formie od znanych dotąd form faszyzmu takich, jak włoski faszyzm, nazizm, czy faszyzm generała Franco lecz pod względem bazy społecznej i wrogości wobec organizacji klasy robotniczej i demokracji - jest im tożsamy.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Twierdzenie, że liberalizm i faszyzm wykluczają się wzajemnie, jest fałszywe w świetle historycznych faktów. Tym co definiuje faszyzm jest jego baza społeczna oraz cele polityczne, a pod tym względem – jak udowodniliśmy wyżej – Kongres Nowej Prawicy jest partią faszystowską.
 
Przypisy:
[1] https://www.marxists.org/polski/trocki/1932/rewniem/02.htm
[2] http://wiadomosci.businesstimes.pl/wsrod-przedsiebiorcow-rosnie-poparcie... http://www.asbiroslask.pl/slaski-klub-asbiro/na-kogo-zaglosowalo-81-3-po... http://natemat.pl/102815,manifest-korwinisty-kim-sa-ludzie-ktorzy-glosuj...
[3] http://www.nowaprawicajkm.pl/info/program-wyborczy/program-kongresu-nowe...
[4] http://nczas.com/wiadomosci/polska/jkm-knp-chce-likwidacji-zwiazkow-zawo...
[5]http://bankier.tv/korwin-mikke-kazdy-zwiazek-zawodowy-jest-wrogiem-kraju-7545.html
[6] http://www.se.pl/wydarzenia/opinie/janusz-korwin-mikke-wszystkie-zwiazki...
[7] http://www.polskieradio.pl/9/299/Artykul/443564,Startuje-zeby-odebrac-lu...
[8] http://nczas.com/publicystyka/korwin-mikke-w-gazecie-wyborczej-o-demokra...
[9] http://www.ub.edu/graap/bel_Italy_fascist.pdf, str. 3-4
[10] http://nczas.com/publicystyka/korwin-mikke-w-gazecie-wyborczej-o-demokra...
[11] http://www.ub.edu/graap/bel_Italy_fascist.pdf , str.5
[12] http://www.ub.edu/graap/bel_Italy_fascist.pdf , str.6
[13] http://www.ub.edu/graap/bel_Italy_fascist.pdf , str.7
[14] http://www.ub.edu/graap/bel_Italy_fascist.pdf , str.8-10
[15] http://www.ub.edu/graap/bel_Italy_fascist.pdf , str.10-11
[16] http://www.ub.edu/graap/nazi.pdf
[17] https://www.marxists.org/polski/marks-engels/1859/ekon-pol/00.htm
[18] https://www.marxists.org/polski/trocki/1932/rewniem/02.htm
[19] tamże

Społeczność

CAPITALIST