Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 8 gości.

L. Sokolskij: Dlaczego komunizm jest możliwy?

lenin.jpg

To pytanie często pojawia się w codziennych dyskusjach naszych obywateli, zarówno w Internecie jak i na żywo. Podobne pytania wielokrotnie padają ze strony naszych czytelników. Oto najnowszy przykład: „Bardzo chciałbym poznać odpowiedź na pytanie- Dlaczego komunizm jest możliwy? Sam mam lewicowe poglądy ale uważam komunizm za nieosiągalną utopię. Jednak możliwe, że nie mam racji, więc byłbym wdzięczny za chwilę uwagi. Jeżeli na waszej stronie jest artykuł odpowiadający na moje pytanie- proszę o link ponieważ nie mogłem nic o tym znaleźć .W innym wypadku prosiłbym o udzielenie odpowiedzi na moje pytanie.”
 
W zasadzie nie dziwi fakt, że kwestia ta coraz bardziej niepokoi rosyjskich obywateli. Po 20 latach życia w kapitalizmie, ludzie ostatecznie przekonali się, że nie jest to ustrój społeczny, w którym chcieliby żyć. Co więcej, nie chcą również by w tym, bez wątpienia barbarzyńskim społeczeństwie, żyły ich dzieci. Burżuazyjna propaganda w ostatnich dziesięcioleciach przekonała jednak znaczną część naszych ludzi pracy, że komunizm jest jedynie utopią i nie ma alternatywy dla kapitalizmu. Dowód przedstawiany przez stronników kapitalizmu na ową, rzekomą, niemożność zbudowania komunizmu jest - na pierwszy rzut oka – bardzo przekonujący - upadek ZSRR. Argumentacja ideologów burżuazji już od czasów Gorbaczowa i jego „Pierestrojki” jest taka: „Próbowaliśmy wszak zbudować komunizm ale nic z tego nie wyszło i z powrotem wróciliśmy do kapitalizmu. Komunizm to jedynie piękna utopia, marzenie, które nie sposób zrealizować w życiu , bo taka jest natura człowieka”.
 
Dlaczego napisaliśmy „na pierwszy rzut oka”? Ponieważ w tego typu wywodach nie ma ani logiki, ani naukowego podejścia. Jest natomiast mnóstwo sprzeczności i kompletny brak odniesienia do rzeczywistości. Są przyjmowane przez naszych obywateli na wiarę i tylko dlatego, że ludzie pracy nie mają sił i czasu by je spokojnie i krytycznie przeanalizować.
 
Sami oceńcie. Oto kilka przykładów z życia wziętych, które każdy z nas może zweryfikować: człowiek rodzi się, dorasta i umiera. Podobnie zwierzęta i rośliny. Czy o ludziach, zwierzętach lub roślinach możemy powiedzieć, że nie są one do życia? Nie możemy. O tym, że są zdolne do życia przesądza fakt, że przecież istnieją. Każda z tych form życia ma jednak ograniczony czas egzystencji.
 
Podobna analogia zachodzi w przypadku ustrojów społecznych. Kiedyś ludzie funkcjonowali w systemie pierwotnych wspólnot plemiennych. Potem ustrój ten został zastąpiony innym – starożytnym systemem niewolniczym. Ten system jednak również zszedł ze sceny historii i został zastąpiony przez feudalizm, który jednak jak zawsze to bywa nosił znamiona poprzedniego systemu będąc niejako jego podsumowaniem. Ale system feudalny nie był wieczny i na jego miejsce wkroczył kapitalizm jako system bardziej od niego efektywny. Także łatwo można z tego wywnioskować, że liberalni ideologowie stosują pewien alogiczny manewr ogłaszając koniec historii wraz z nadejściem kapitalizmu.
 
Naukowym podejściem jest natomiast stwierdzenie, że kapitalizm tak jak i poprzednie systemy społeczno-gospodarcze jest jedynie pewnym etapem w rozwoju ludzkości i zaistniał dlatego, że był bardziej efektywny od poprzednich systemów ale i również z tego samego powodu nie może być wieczny i ostatecznie musi zrobić miejsce lepiej zorganizowanemu modelowi społeczno-gospodarczemu. Pozostaje jednak pytanie jak dokładnie będzie wyglądać postkapitalistyczne społeczeństwo.
 
I w tym momencie można wejść w temat rzekę. Czynnikami najbardziej wpływającymi na życie człowieka wcale nie są establishmentowi politycy, uczeni ani nawet najpotężniejsza osoba w państwie.
 
Rozwój społeczny zachodzi bez względu na kaprysy jednostek. Tak jak feudalizm nie mógł nastąpić bezpośrednio po prymitywnych plemionach, tak kapitalizm nie mógł powstać bezpośrednio po starożytnym systemie niewolniczym choćby ktoś bardzo tego pragnął. Kapitalizm wyrósł na bazie klasy mieszczańskiej tak jak wcześniej feudalizm rozwinął się na bazie zniewolonych- przez Greków a później Rzymian- plemion. Jak widać, upadający system społeczny kładzie grunt pod kolejny ustrój i każdy kolejny porządek społeczny ma swój początek jeszcze w upadającym systemie.
 
Każdy system działa według nieco innych praw- poczynając od gospodarki, poprzez ideologię, a na mentalności społecznej kończąc. To zjawisko jest obiektywnym obrazem rzeczywistości, człowiek nie dokonuje aktu twórczego we właściwym tego słowa znaczeniu opisując system postępowy w stosunku do poprzedniego. Człowiek może jedynie obserwować system obecny i rodzące się w nim podwaliny pod system, względem obecnego postępowy i w ten sposób zrozumieć charakter zachodzących zmian i ich kierunek, aby móc przeprowadzić konieczne z punktu widzenia rozwoju społecznego zmiany.
 
Prawa rządzące społeczeństwem kapitalistycznym interpretował między innymi w XIX wieku, niemiecki uczony- Karol Marks, który spędził prawie 40 lat nad interpretacją mechanizmów rządzących postępem społecznym. Tysiące przeanalizowanych faktów zaobserwowanych w otaczającej Marksa rzeczywistości pozwoliły mu wysnuć wniosek, że kapitalizm jest śmiertelny, że same prawa funkcjonowania kapitalizmu, nieuchronnie doprowadzą ludzkość do powstania nowego ustroju społecznego,- komunizmu, dla którego kapitalizm sam przygotuje wszystkie niezbędne warunki. Jego wniosek sugerował również, że kolejny system zakończy epokę wyzysku człowieka przez człowieka, czego poprzednie systemy nie zdołały osiągnąć.
 
Jak widać, komunizm jako odwieczne marzenie ludzkości, okazał się nie tylko możliwy ale również naturalny i nieunikniony. Jest on konsekwencją samego kapitalizmu- jego produktem końcowym!

Komunizm to nie wymysł Marksa, co usilnie próbują udowodnić burżuazyjni ideolodzy. To wnioski o twardej podstawie naukowej, których przez 150 lat nie udało się skutecznie i jednoznacznie podważyć. Co więcej, dalszy rozwój kapitalizmu od połowy XIX wieku do dnia dzisiejszego potwierdza trafność naukowych założeń marksizmu.
 
Na początku XX wieku, marksistowską analizę społeczeństwa kapitalistycznego kontynuował nasz wielki rodak- Włodzimierz Ilicz Lenin, który nie tylko dowiódł teoretycznie, że kapitalizm wszedł w swoje ostatnie stadium rozwoju - etap rozkładu i obumierania, a świat faktycznie wszedł w erę rewolucji proletariackich, oznaczającą przejście ludzkość od kapitalizmu do społeczeństwa komunistycznego, ale także potwierdził te wielkie odkrycia naukowe w praktyce – Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa w Rosji i powstanie Związku Radzieckiego, jego fenomenalny postęp gospodarczy i społeczny, są tego doskonałym dowodem.
 
„Ale on upadł!”- powie nasz czytelnik- przywołując największy liberalny mit z początku tego artykułu. Tak, niestety Związku Radzieckiego nie udało się uratować. Ale jego śmierć to nie dowód na błędne założenia komunizmu. Jest dokładnie na odwrót- ogromne postępy poczynione przez ZSRR we wszystkich sferach życia publicznego - to najlepszy dowód realności i możliwości istnienia komunizmu. A to, że nowy porządek społeczny tymczasowo został pokonany przez stary system nie jest niczym unikatowym w historii ludzkości. Miało to miejsce nie raz. System burżuazyjny wywalczył swoje prawo do istnienia z wielkimi oporami. Rzadko zdarzało się w Europie, by rewolucja burżuazyjna w jakimś kraju zwyciężyła raz i na dobre feudałów. Kapitalizm powstawał w procesie licznych rewolucji i kontrrewolucji kiedy to stary porządek chwilowo powracał. W samej Francji miały miejsce aż trzy rewolucje burżuazyjne- w 1793, 1830 i 1848. Pomiędzy nimi władała kontrrewolucja.
 
Przejście od kapitalizmu do komunizmu jest o tyle bardziej radykalne i wstrząsające dla każdego społeczeństwa, że po raz pierwszy w historii jest to system bezklasowy. O ile wcześniej przy zmianie systemu społeczno-gospodarczego następowała zmiana dominującej klasy- jedna elita była zmieniana na inną, o tyle w obecnym przypadku koniecznością jest likwidacja wszystkich klas społecznych, a jest to sprawa o wiele bardziej złożona i trudniejsza niż te z jakimi musiały się zmierzyć poprzednie klasy rewolucyjne.
 
Związek Radziecki nie zbudował ostatecznie komunizmu. Próbowano zbudować system bezklasowy będąc wciąż jedną nogą w systemie rynkowym. W społeczeństwie radzieckim przez cały okres jego rozwoju miała miejsce walka klasowa pomiędzy nowymi stosunkami komunistycznymi  a nie do konca zniszczonymi elementami kapitalizmu (stosunki towarowo-pieniężne, istnienie dwóch, choć nieantagonistycznych klas – klasy robotniczej i chłopstwa). Na pewnym etapie siły rewolucyjne traciły swoją moc względem kontrrewolucyjnych tendencji pro-burżuazyjnych, co spowodowało przegraną komunistów w ZSRR i przywrócenie na jego terenie kapitalizmu.
 
Ale faktem jest, że zwycięstwo burżuazyjnej kontrrewolucji w Rosji jest tymczasowe, czego dowodzi sam rozwój światowego kapitalizmu, który od czasu upadku ZSRR jest o wiele bliżej upadku niż kiedykolwiek wcześniej. Światowy kapitał stworzył warunki niezbędne, bez których funkcjonowanie społeczeństwa komunistycznego byłoby prawdopodobnie niemożliwe:
 
- rozpowszechnił podstawowe produkty w większej części świata, co znacznie upraszcza przejście do społecznej własności środków produkcji w skali globalnej;
 
- wynaleziono zaawansowane technologie informatyczne, bez których nie byłoby możliwe zastosowanie samorządności w komunistycznym społeczeństwie;
 
- wdrożono system płatności elektronicznych, który jest w zasadzie podstawą dla systemu powszechnej rachunkowości, kontroli produkcji, popytu a w dalszej perspektywie również może być jednym z pierwszych etapów znoszenia pieniądza;
 
W rzeczywistości kapitalizm jako system społeczny całkowicie się przeżył. Nie jest już potrzebny ludzkości. Pozostaje więc znieść prywatną własność środków produkcji- podstawę każdego społeczeństwa klasowego, a droga do komunizmu stanie otworem.
 
Fakt nieuchronności tego procesu jest jasny. Bez względu na sprzeciw pasożytującej na pracownikach, umierającej klasy burżuazyjnej, prawa rozwoju społecznego nie uległy zmianie. Historyczna kolej rzeczy jest nieubłagana. Zwycięstwo, jak przewidują klasycy marksizmu, będzie należeć do klasy rewolucyjnej - proletariatu, który ma przed sobą najważniejsze w historii zadanie – zlikwidowanie społeczeństwa klasowego i uwolnienia wszystkich ludzi pracy z tysiącletniego ucisku, biedy i wyzysku.
 
Możliwe nawet, że w tej chwili jesteśmy świadkami tego nieubłagalnego procesu, w którym każdy człowiek pracy na świecie powinien mieć swój udział.
 
Autor: L. Sokolskij
Tłumaczył: Matib
Oryginalny tekst: http://work-way.com/pochemu-kommunizm-vozmozhen/

Ogłoszenia parafialne

Społeczność

Lenin001