Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 8 gości.

22 kwietnia 2015 - 145. rocznica urodzin Włodzimierza Lenina

Lenin 1917

Lenin – przez Syberię na Kreml

22 kwietnia przypada 145 rocznica urodzin przywódcy Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej. Włodzimierz Lenin, bo własnie o nim mowa, urodził się w Symbirsku, miasto to znajduje się w południowo-wschodniej części Rosji. Lenin był pochodzenia rosyjsko-kałmucko-żydowsko-niemiecko-szwedzkiego. Ojciec przyszłego lidera partii Bolszewickiej był inspektorem w szkole, oraz gorącym zwolennikiem cara Aleksandra II, chciał odwrócić swojego syna od idei rewolucyjnych – na szczęście nie udało mu się to. Lenin był zdolnym i utalentowanym dzieckiem, był najlepszym uczniem w szkole, wielokrotnie był chwalony przez dyrektora - Fiodora Kiereńskiego. Brał udział w wystąpieniach antycarskich za co został aresztowany i usunięty z uczelni, a studia ukończył jako ekstern wydziału prawa na uniwersytecie w Petersburgu. Przez cały ten okres prowadził nielegalną działalność polityczną i publicystyczną w kółkach marksistowskich wśród studentów i robotników. Jesienią 1895 r., po powrocie z zagranicy, scalił poszczególne kółka marksistowskie w jednolitą organizację polityczną pod nazwą Związek Walki o Wyzwolenie Klasy Robotniczej. 7 grudnia 1895 został aresztowany za spiskowanie przeciw carowi Aleksandrowi III, przez dwa lata kierował związkiem z więzienia. W lutym 1897 został zesłany na Syberię, gdzie poznał swoją przyszłą zonę Nadieżdę Krupską, którą poślubił już w 1898 roku.
 
Dwa lata później – w 1900 roku wrócił z zesłania. W roku 1902 wydał książkę pod tytułem „Co robić”, która przedstawia poglądy Lenina na temat budowy i działalności partii Bolszewickiej. Przedstawiona jest koncepcja partii rewolucyjnej, która miała się składać przede wszystkim z „zawodowych rewolucjonistów”, którzy byliby w stanie poświęcić cały swój czas dla pracy partyjnej i propagandowej. Lenin był zdania, że teoria marksistowska w swojej całości jest zbyt skomplikowana by robotnik mógł samodzielnie ją studiować tym samym wykonując równocześnie swój zawód w wymiarze wielu godzin dziennie. Dlatego jedyną drogą podniesienia świadomości masowej i poparcia dla rewolucji miała być edukacja teoretyczno-polityczna, dokonująca się z jednej strony w partii, a następnie wśród robotników. Lenin wiosną 1903 przeniósł się do Genewy, gdzie przebywał do 1905. Stamtąd zaczął kierować pracami nad rewolucyjnym programem partii marksistowskiej, przyjętym z kolei na II Zjeździe Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (SdPRR). W czasie tego zjazdu doszło do rozłamu partii na radykalnych bolszewików i bardziej umiarkowanych mienszewików. Mienszewicy sprzeciwiali się rewolucyjnemu kierunkowi partii. Nazwa samego odłamu „Mienszewicy” wzięła się od rosyjskiego „меньшевик” czyli „będący w mniejszości” ponieważ w jednym z głosowań nad zasadami organizacji i programem rosyjskiej socjaldemokracji uzyskali mniej głosów niż bolszewicy. Mienszewicy dążyli do sojuszu z liberałami i inteligencją, a także sprzeciwiali się koncepcji dyktatury proletariatu. 
W czasie rewolucji 1905-1907 kierował działalnością polityczną bolszewików w Rosji. Był prześladowany przez władze carskie i dlatego w latach 1907-1917 przebywał na emigracji, a nawet w Polsce - w Krakowie i Białym Dunajcu pod Poroninem, gdzie redagował „Prawdę”. Podczas pobytu na emigracji był działaczem i przywódcą lewicy w II Międzynarodówce. Po wybuchu pierwszej wojny światowej, po krótkim pobycie w austriackim areszcie wyjechał do Szwajcarii. Dążył do zjednoczenia lewicy socjaldemokratycznej oraz wysunął hasło przekształcenia „wojny imperialistycznej w wojnę domową”. Po rewolucji lutowej w Rosji, Niemcy umożliwiły Leninowi przejazd do Szwecji, skąd wrócił w kwietniu 1917 roku do Piotrogrodu i ogłosił tezy kwietniowe w których sformułował nową linię polityczną partii bolszewików wysuwając hasło: „cała władza w ręce rad”.
 
W październiku 1917 roku kierował powstaniem zbrojnym, które zapoczątkowało rewolucję październikową. W październiku 1917 roku na II Ogólnorosyjskim Zjeździe Rad został wybrany na przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych, którą to funkcję pełnił do końca życia. W końcu sierpnia 1918 roku został ciężko ranny w wyniku zamachu.  W 1919 roku z inicjatywy Lenina powstała Międzynarodówka Komunistyczna tzw. Komintern. Lenin był inicjatorem utworzenia w grudniu 1922 roku Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich - ZSRR. Pod koniec roku 1922 Lenin napisał list do partii, który był swoistym testamentem politycznym. Sześciu czołowych przywódców bolszewickich zostało opisanych i scharakteryzowanych przez Lenina, m.in. Trocki i Stalin. Lenin jednoznacznie nie wskazał swojego następcy, aczkolwiek testament sugerował, że Lenin w Lwie Trockim widzi kontynuatora rewolucji, w liście jest nazywany „najwybitniejszy”, spośród całej szóstki przywódców. Stalina natomiast został opisany jako osoba zbyt brutalna i nie posiadająca ogłady potrzebnej do rządzenia partią. Stalin jeszcze przed śmiercią Lenina zaczął obsadzać swoich stronników na wpływowych stanowiskach państwowych, a samego Trockiego osłabiał politycznie, podając np. nie prawdziwe informacje związane z pogrzebem Lenina.

Lenin zmarł na wylew 21 stycznia 1924 roku. Jego ciało spoczywa zmumifikowane na Kremlu w „Mauzoleum Lenina”.
 
Autor: Tow.Szymon

Społeczność

LENIN