Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 22 gości.

Program Partii Robotniczej "Solidarność" (1883 rok)

Socjalizm

Niniejszy tekst został nam nadesłany przez Ryszarda Raubę. Jest to program polityczny Partii Robotniczej "Solidarność" funkcjonującej do 1884 roku. Po jej rozpadzie większość działaczy powróciło do struktur I Proletariatu.

Treść:

Partyja Robotnicza „S o l i d a r n o ś ć”  dąży do zupełnego wyzwolenia klasy robotniczej spod ekonomicznego, społeczno – politycznego i moralnego ucisku; potrójny ten ucisk zniesiony zostanie, gdy :

1)     Ziemia, fabryki i wszelkie narzędzia pracy staną się wspólną własnością ogółu robotników i praca najemna zastąpioną zostanie przez pracę zbiorową zorganizowaną w stowarzyszenia robotnicze.

2)     Samorząd  polityczny oparty zostanie na bezpośredniem powszechnem głosowaniu, zupełnej swobodzie słowa, druku, zgromadzeń i stowarzyszeń, równouprawnieniu  wszystkich obywateli bez różnicy płci, stanu, narodowości i wyznania.

3)     Oświata wolna od wszelkich przesądów stanie się dostępną dla wszystkich członków społeczeństwa.

Urzeczywistnienie tego celu wymaga przygotowawczej pracy, dążącej do zorganizowania wszystkich robotników w kraju naszym, tak miejskich jak i wiejskich, w jednę partyją : 1) świadomą swych klasowych dążności, 2) gotową do walki z tem wszystkiem, co stoi na przeszkodzie jej wyzwoleniu.

Opierając swą działalność: 1) na solidarności (zgodności) interesów wszystkich robotników bez różnicy płci, wyznania i narodowości; 2) na odrębności interesów uciemiężonej klasy robotniczej i ich niezbędnym antagonizmie (przeciwieństwie) z interesami klas uprzywilejowanych – Partyja jaknajenergiczniej zwalczać będzie te kierunki, które dążyć będą do zatarcia w robotnikach świadomości ich klasowej odrębności i międzynarodowej solidarności, oraz do rozbudzenia w nich religijnych lub narodowościowych nienawiści.

Stojąc na gruncie stosunków ekonomicznych, Partyja Robotnicza „S o l i d a r n o ś ć” działalność swą przejawiać będzie:

1)     w uświadamianiu klasy robotniczej, obznajmianiu jej z zasadami socyjalizmu i wyświetlaniu dążności klas uprzywilejowanych, skierowanych ku utrwaleniu obecnego ustroju, opartego na zależności klasy robotniczej.

2)     W podburzaniu robotników przeciw wszelkim formom wyzyskiwania i wszelkim rozporządzeniom utrwalającym ucisk klasy robotniczej i poniżającym godność robotnika.

3)     W organizowaniu i popieraniu bezroboć, zmów i zajść, wywołanych przez nadużycia ze strony kapitalistów i ich popleczników.

4)     W organizowaniu tajnych związków robotniczych, gotowych do walki z obecnym ustrojem społecznym.

Wzywamy wszystkich robotników miejskich i wiejskich do wstępowania w nasze szeregi.

 

Warszawa d. 15 Kwietnia 1883 r.

 

Partyja Robotnicza „S o l i d a r n o ś ć””

 

 

 

Partia  Robotnicza  „Solidarność” - grupa rozłamowa, która w marcu 1883 roku wystąpiła z I Proletariatu. Była przeciwna walce politycznej. Przywódcą tej grupy był Kazimierz Puchewicz (1858 – 1884) – współtwórca (w 1882 roku) I Proletariatu i współautor obok m.in. Ludwika Waryńskiego programu Wielkiego Proletariatu. Grupa K. Puchewicza działała w Warszawie pomiędzy marcem a czerwcem 1883 roku. Zaznaczyła ona swoje istnienie de facto jedną programową odezwą (jej tekst przytoczony powyżej z zachowaniem oryginalnej pisowni) i wkrótce przestała istnieć. Większość jej członków powróciła do działalności w szeregach I Proletariatu.

Tekst  nadesłał :   Ryszard  Rauba (Komunistyczna Partia Polski – KPP).

 

 

 

Społeczność

1917 rev