Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 22 gości.

Przesłanie KKE do KPP z okazji konferencji o antykomunizmie (5.11.2016)

20161105.png

(Na zdjęciu - konferencja "Dekomunizacja nie przejdzie" (5 listopada 2016))

 
Drodzy towarzysze, dziękujemy za zaproszenie i inicjatywę.
 

Greccy komuniści doceniają działalność Komunistycznej Partii Polski, którą prowadzi w niezwykle trudnych warunkach.
 
 
Pomimo wzmożenia antykomunistycznej ofensywy w waszym kraju Komunistyczna Partia Polski funkcjonuje, działa i podejmuje różnego rodzaju inicjatywy, np. organizowała demonstrację wspierającą europejską Inicjatywę Komunistyczną w czasie szczytu NATO w Warszawie.
 
 
Ofensywa klasy rządzącej wskazuje, że wasza działalność przeszkadza im, jest zauważalna i niepokojąca.
 
 
Świadczy to o olbrzymim potencjale klasy pracującej i jej wytrzymałości wykutej w walce o zniesienie wyzysku, o socjalizm.
Drodzy towarzysze !
 
 
We wszystkich byłych krajach socjalistycznych kontrrewolucji towarzyszył wzrost represji ze strony państwa; działalność partii komunistycznych była zakazywana, w niektórych krajach zakaz ten był nawet wpisywany do burżuazyjnych konstytucji; promowane jest też porównywanie komunizmu do faszyzmu.
 
 
Rozszerzenie Unii Europejskiej w 2004 r. było momentem, od którego te reakcyjne praktyki rozszerzono i zintegrowano ze strukturami unijnymi.
 
Antykomunistyczna ofensywa zaczęła się od antykomunistycznego memorandum Rady Europy w 2005 r., wspierana była w 2008 r. przez Komisję Europejską w dyskusji na temat „zbrodni reżimów totalitarnych” i w 2009 r. przez Parlament Europejski w debacie o „Świadomości europejskiej i totalitaryzmach”.
 
 
Unia Europejska ochrzciła 23 sierpnia „dniem pamięci ofiar nazizmu i stalinizmu”.
 
 
Antykomunistyczna kampania ma na celu przepisywanie historii XX wieku na nowo, przeinaczanie roli Związku Radzieckiego i ruchu komunistycznego w czasie II Wojny Światowej; jej główną ofiarą jest młodzież – pozbawiona doświadczenia i wiedzy.
 
 
Celem kampanii jest utrudnienie działalności rewolucyjnym partiom komunistycznym, stępienie walki klasowej i stawianie przeszkód w drodze do zwycięstwa rewolucji socjalistycznej.
 
 
Widać to jasno w warunkach ciągłego kryzysu i trudności kapitalistycznej gospodarki, w ciągle pogarszającej się sytuacji mas ludowych.
 
 
Ujawnia to reakcję rządzącej burżuazji, która obawia się utraty władzy, obalenia kapitalizmu i perspektywy budowy socjalizmu, komunizmu.
 
 
Polityczny zwrot, który wyjaśniają jedynie komuniści, jest objawem agresywności imperializmu czyli kapitalizmu w jego najwyższej formie.
 
 
Antykomunistyczna ofensywa zatacza coraz szersze i bardziej złowieszcze kręgi, związana jest z rozmieszczaniem wojsk NATO w Polsce i krajach bałtyckich, zaostrza antagonizmy klasowe, zmusza lud do walki w interesie kapitalistów.
 
 
Zaostrzanie się sprzeczności systemu dobitnie pokazuje kryzys kapitalizmu.
 
 
Dojrzewanie warunków do wzmożenia walki klasowej powoduje wzrost antykomunistycznych tendencji.
 
 
Walka z antykomunistycznymi teoriami, obrona historii ruchów rewolucyjnych, obrona międzynarodowego ruchu komunistycznego i zdobyczy państw socjalistycznych XX w. jest nie tylko walką o przywrócenie prawdy historycznej.
 
 
Jest bojem bezpośrednio związanym z przyszłością, ze zrozumieniem potrzeby i ponadczasowości socjalizmu.
 
Unia Europejska, burżuazyjne rządy i partie odgrywają wiodącą rolę w antykomunistycznej batalii.
 
 
Również partie oportunistyczne i socjaldemokratyczne leją wodę na młyny antykomunizmu, łącząc się z unijnymi propagandystami, mówiącymi o „reżimach totalitarnych” i „zbrodniach stalinowskich”.
 
 
Kampanie antykomunistyczne opłacane są setkami milionów euro z unijnego budżetu.
 
 
Na przykład w przyszłym roku zostanie otwarty tzw. „Dom historii”, zostanie też rozpoczęty program „Europa dla obywateli”, który skierowany jest do szkół, uczniów, instytucji lokalnych, NGO – sów i wielu innych.
 
 
Wybielanie faszyzmu i nazizmu jest oczywistym następstwem kampanii antykomunistycznej.
 
 
Stanowi żyzny grunt do wzrostu rasizmu i partii faszystowskich we wszystkich krajach Unii Europejskiej.
 
 
Nieprzypadkowo partie tego rodzaju używają całego antykomunistycznego arsenału Unii Europejskiej.
 
 
Widzimy to jasno od Holandii (Partia Wolności) do Francji (Front Narodowy).
 
 
Od Grecji z neonazistowskimi bandami Złotego Świtu i ostatnio utworzoną partią Jedności Narodowej po Włochy z Ligą Północną.
 
 
Od Finlandii (Prawdziwi Finowie) po Węgry (Jobbik).
 
 
Spoiwem łączącym w koalicje rządowe neoliberałów, socjaldemokratów i neofaszystów jest zawsze antykomunizm, wspólny front antyludowy pod sztandarami reform.
 
 
KKE uważa walkę z antykomunizmem, zakazami i prześladowaniami partii komunistycznych za niezmiernie ważną działalność.
 
 
Zmobilizowaliśmy związki zawodowe, masowe organizacje, osobistości ze sfery kultury i sztuki do obrony prześladowanych w Polsce, Czechach, na Ukrainie,Łotwie i wielu innych krajach.
 
 
Wielokrotnie interweniowaliśmy w parlamencie unijnym i greckim.
 
W naszym kraju KKE organizuje spotkania, publikuje książki i uczy młodzież prawdziwej historii.
 
Odpowiedź na antykomunizm jest zadaniem ruchów ludowych.
 
 
Antykomunizm musi być potępiony przez związki zawodowe, organizacje studenckie, kobiece i inne.
 
 
Stworzenie silnej więzi między pracownikami, najuboższymi i ludem jest głównym zadaniem w walce z antykomunizmem.
 
 
Mimo antykomunizmu wciąż wielu mieszkańców byłych krajów socjalistycznych pamięta i rozumie jakie zdobycze zostały utracone; musimy spotykać się z nimi i działać wspólnie.
 
 
Utworzenie Europejskiej Inicjatywy Komunistycznej dało nam kolejną broń do walki z antykomunizmem.
 
 
Nasza partia wzywa do jedności wśród ruchów robotniczych i międzynarodowej solidarności w celu obrony praw i wolności.
 
 
Jest miejsce dla wszystkich ludzi dobrej woli, którzy wiedzą, że prześladowanie komunistów i partii komunistycznych jest atakiem skierowanym w lud i wolność.
 
 
Ludy Europy mogą wyciągnąć wnioski.
 
Ich prawa będą w niebezpieczeństwie tak długo, jak długo rządzić będzie burżuazja, w duszących i opresyjnych ramach kapitalizmu – krajowego i unijnego.
 
Z tego powodu koniec antykomunistycznych prześladowań i obrona wolności związana jest z walką ludu o władzę, o uwolnienie się z kajdan kapitalizmu w każdym unijnym kraju.
 
 
Osiągnięcie prawdziwej, ludowej wolności i swobód możliwe jest jedynie w społeczeństwie kroczącym na socjalistycznej drodze do komunizmu.
 
 
POWYŻSZY MATERIAŁ PRZESŁAŁ :
RYSZARD RAUBA – KOMUNISTYCZNA PARTIA POLSKI (KPP)
 
 
 

Społeczność

SIERP i MŁOT