Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 99 gości.

Strefa Autonomiczna w Capitol Hill: Żądania kolektywnych czarnych głosów z Wolnego Capitol Hill do władz Seattle, stan Waszyngton

brutalność policji.jpg

8 czerwca w dzielnicy Capitol Hill w Seattle, po 9 dniach antyrasistowskich protestów i brutalnych policyjnych represji, policja zmuszona była wycofać się z dzielnicy, porzucając miejscowy komisariat. Protestujący ogłosili wyzwolony teren Strefą Autonomiczną Capitol Hill (Capitol Hill Autonomous Zone, CHAZ). 9 czerwca demonstrantom udało się tymczasowo okupować ratusz, gdzie domagali się dymisji burmistrz Jenny Durkan.

Na terenie CHAZ organizowane są zgromadzenia ludowe, na których mieszkańcy dyskutują na sprawami lokalnej społeczności i organizacją dalszych protestów. W zaspokajaniu potrzeb mieszkańców pomagają grupy pomocy wzajemnej. Jak dotąd obyło się bez gwałtownych incydentów – wbrew zapewnieniom reakcyjnych demagogów, że policyjny zamordyzm jest jedyną granicą między porządkiem a chaosem.

12 czerwca w Nashville w stanie Tennessee ogłoszono powstanie analogicznej strefy autonomicznej. Próby ustanowienia stref w Portland (Oregon) i Asheville (Karolina Północna) uniemożliwiła policja.

Poniżej publikujemy listę postulatów ogłoszonych przez CHAZ. Postulaty – skierowane do władz miejskich, a także stanowych – reprezentują program burżuazyjno-demokratycznych swobód politycznych połączony z socjaldemokratycznym programem redystrybucji i darmowych służb publicznych. Postulaty te ujawniają sprzeczności obecnego ruchu protestu w USA. Z jednej strony skierowane one były przeciwko policji jako instytucji – nie temu lub tamtemu departamentowi, komisariatowi, posterunkowi czy konkretnym policjantom, ale niereformowalnej instytucji, którą należy znieść, a jej fundusze przeznaczyć na usługi publiczne. Występować przeciwko policji jako instytucji oznacza obiektywnie występować przeciwko państwu burżuazyjnemu jako instytucji, jako klasowemu aparatowi przemocy. Masy subiektywnie nie są jednak świadome tego obiektywnego sensu własnych działań – stąd powstańcy, którzy wyganiają policjantów ze swojej dzielnicy, aby później… pisać petycję do władz.

Protestujący rozumieją również związek między militaryzacją policji a neoliberalnym programem cięć, ale ciągle mają złudzenia co do „kapitalizmu z czarną twarzą”. Podobnie jak nie rozumieją, że nie da się zlikwidować policji nie likwidując państwa burżuazyjnego jako takiego, tak samo nie rozumieją, że problemem nie jest określona postać kapitalizmu, ale kapitalizm w ogóle.

Ta dezorientacja ideologiczna wynika z organizacyjnej słabości amerykańskiej (i nie tylko) lewicy, tzn. brak silnych organizacji politycznych, które wytłumaczyłyby masom sens ich walki i pokierowałyby nią. Faktem jest również, że w CHAZ brak wielkich miejsc pracy, a protestujący uzależnieni są od dostaw prądu i wody przez burżuazyjne władze miejskie - kwestia wywłaszczenia środków produkcji nie jest więc wysuwana; okupacji przestrzeni publicznej nie towarzyszy okupacja zakładów pracy.
 
Jednocześnie należy przyznać, że uczestnicy Wolnego Capitol Hill, jak i uczestnicy amerykańskich protestów w ogóle, wykazali niespotykane zasoby solidarności, bojowości i heroizmu, stawiając czoła aparatowi represji głównego mocarstwa imperialistycznego. Wystawili również świadectwo amerykańskiej „demokracji” burżuazyjnej, pokazując, że nawet do realizacji reformistycznych celów konieczne są tam rewolucyjne środki.
 
****
 
Strefa Autonomiczna w Capitol Hill: Żądania kolektywnych czarnych głosów z Wolnego Capitol Hill do władz Seattle, stan Waszyngton
 
W uznaniu dla ludu, który wyzwolił Capitol Hill, ta lista żądań nie jest ani krótka, ani uproszczona. To nie jest prosta prośba o zakończenie brutalności policyjnej. Żądamy, aby rada miasta i burmistrz, bez względu na to, kim oni będą, wprowadzili te zmiany polityczne w celu kulturalnego i historycznego rozwoju miasta Seattle oraz w celu ułatwienia walk jego ludu. Ten dokument ma reprezentować czarne głosy, które przemawiały zwycięsko na skrzyżowaniu 12. i Pine po 9 dniach pokojowego protestu, wbrew ciągłym, conocnym atakom ze strony Departamentu Policji w Seattle. To słowa z tamtej nocy, 8 czerwca 2020 roku.
 
Aby ułatwić ich rozpatrzenie, podzieliliśmy te żądania na cztery kategorie: wymiar sprawiedliwości, usługi zdrowotne i ludzkie, gospodarka i edukacja.
 
 
Biorąc pod uwagę historyczny moment, zaczniemy od naszych żądań dotyczących wymiaru sprawiedliwości.
 
    1) Departament Policji w Seattle i związany z nim system sądowy są niereformowalne. Nie prosimy o reformę, żądamy [ich] zniesienia. Żądamy, aby rada Seattle i burmistrz zaprzestały finansowania i zniosły Departament Policji w Seattle oraz związany z nim aparat karnego wymiaru sprawiedliwości. Oznacza to 100% funduszy, w tym istniejące emerytury dla policji w Seattle. Równie priorytetowo żądamy również, aby miasto nie zezwoliło na działalność ICE[1] w Seattle.
 
    2) W okresie przejściowym od chwili obecnej do likwidacji Departamentu Policji w Seattle żądamy całkowitego zakazu używania środków przymusu bezpośredniego. Żadnej broni, żadnych pałek, żadnych tarcz do zamieszek, żadnej broni chemicznej, szczególnie przeciwko tym, którzy korzystają z gwarantowanego Amerykanom przez Pierwszej Poprawkę prawa do protestu.
 
    3) Żądamy końca rurociągu od szkoły do więzienia [school-to-prison pipeline][2] i zniesienia więzień dla młodocianych. Usunąć dzieci z więzienia, usunąć gliniarzy ze szkół. Żądamy również zmiany przeznaczenia nowego więzienia dla młodocianych w Seattle.
 
    4) Żądamy wszczęcia szeroko zakrojonego dochodzenia - nie miejskiego, nie stanowego, ale federalnego - w sprawie przeszłych i bieżących przypadków brutalności policji w Seattle i stanie Waszyngton, a także ponownego otwarcia wszystkich zamkniętych spraw zgłoszonych do Biuro Odpowiedzialności Policji. W szczególności domagamy się ponownego otwarcia spraw dotyczących Seattle i stanu Waszyngton tam, gdzie nie sprawiedliwości nie stało się zadość, a mianowicie spraw Iosi Faletogo, Damariusa Buttsa, Isaiaha Obeta, Tommy'ego Le, Shauna Fuhra i Charleeny Lyles.
 
    5) Żądamy odszkodowań dla ofiar brutalności policyjnej, w formie do ustalenia.
 
    6) Żądamy, aby miasto Seattle podało do publicznej wiadomości nazwiska funkcjonariuszy zaangażowanych w brutalność policyjną. Anonimowość nie powinna nawet być przywilejem w służbie publicznej.
 
    7) Żądamy ponownych procesów wszystkich Osób Kolorowych odbywających obecnie karę pozbawienia wolności za przestępstwa z użyciem przemocy, przez ławy przysięgłych złożonych z członków ich społeczności.
 
    8) Żądamy dekryminalizacji aktów protestu i amnestii dla protestujących w ogóle, ale w szczególności tych zaangażowanych w tzw. „Bunt George'a Floyda” przeciwko komórce terrorystycznej, znanej jako Departament Policji w Seattle, która wcześniej okupowała ten teren. Obejmuje to natychmiastowe zwolnienie wszystkich protestujących obecnie przetrzymywanych w więzieniu po aresztowaniach dokonanych na 11-stej i Pine w niedzielę wieczorem i w sobotę wczesnym rankiem 7 i 8 czerwca oraz wszystkich innych protestujących aresztowanych w ciągu ostatnich dwóch tygodni powstania, w szczególności przychodzi na myśl imię Evana Hreha, który nagrał policję w Seattle atakującą młodą dziewczynę gazem pieprzowym, a teraz jest w więzieniu.
 
    9) Żądamy, aby miasto Seattle i rząd stanowy zwolniły każdego więźnia, który obecnie odsiaduje karę za przestępstwo związane z marihuaną oraz anulowały odnośny wyrok skazujący.
 
    10) Żądamy, aby miasto Seattle i rząd stanowy zwolniły każdego więźnia, który obecnie odsiaduje karę jedynie za stawianie oporu w trakcie aresztowania, jeśli nie ma innych powiązanych zarzutów, oraz aby te wyroki skazujące również zostały anulowane.
 
    11) Żądamy, aby więźniowie odbywający obecnie karę pozbawienia wolności otrzymali pełne i nieograniczone prawo do głosowania oraz aby stan Waszyngton uchwalił ustawy wyraźnie odbiegające od prawa federalnego, które uniemożliwia skazanym głosowanie.
 
    12) Żądamy zniesienia immunitetu prokuratorskiego dla funkcjonariuszy policji w okresie od chwili obecnej do rozwiązania SPD i istniejącego wymiaru sprawiedliwości.
 
    13) Żądamy zniesienia kary pozbawienia wolności w ogóle, ale przede wszystkim zniesienia zarówno więzień dla młodocianych, jak i prywatnych więzień nastawionych na zysk.
 
    14) W miejsce obecnego systemu wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych żądamy utworzenia programów rozliczalności naprawczej/transformacyjnej jako zamienników dla kary pozbawienia wolności.
 
    15) Żądamy, aby lud otrzymał autonomię w zakresie tworzenia lokalnych systemów walki z przestępczością.
 
    16) Żądamy, aby Departament Policji w Seattle, od chwili obecnej do czasu jego zniesienia w najbliższej przyszłości, opróżnił swoje „biuro rzeczy znalezionych” i zwrócił własność należącą do mieszkańców miasta.
 
    17) Żądamy sprawiedliwości dla molestowanych lub wykorzystywanych seksualnie przez Departament Policji w Seattle lub strażników więziennych w stanie Waszyngton.
 
    18) Żądamy, aby od chwili obecnej do zniesienia SPD każdy oficer SPD włączył kamery noszone przy ciele, a wideo z kamer noszonych na ciele całej policji w Seattle stało się przedmiotem łatwo dostępnej dokumentacji publicznej.
 
    19) Żądamy, aby środki przeznaczane poprzednio na policję w Seattle zostały przekierowane na: A) Publiczną Służbę Zdrowia i Medycyny m. Seattle. B) Bezpłatne mieszkalnictwo publiczne, ponieważ mieszkanie jest prawem, a nie przywilejem. C) Edukację publiczną, aby zmniejszyć średnią wielkość klasy w szkołach miejskich i zwiększyć wynagrodzenie nauczycieli. D) Usługi naturalizacyjne dla imigrantów do Stanów Zjednoczonych mieszkających tutaj bez dokumentów. (Żądamy, aby nazywano ich „nieudokumentowanymi”, ponieważ żadna osoba nie jest nielegalna.) E) Ogólny rozwój społeczności. Parki itp.
 
 
Mamy również żądania ekonomiczne, które należy uwzględnić.
 
    1) Żądamy degentryfikacji Seattle, poczynając od kontroli czynszu.
 
    2) Żądamy przywrócenia funduszy miejskich na sztukę i kulturę w celu przywrócenia bogatej niegdyś lokalnej tożsamości kulturowej Seattle.
 
    3) Żądamy bezpłatnych studiów dla mieszkańców stanu Waszyngton, ze względu na przytłaczający wpływ edukacji na sukces ekonomiczny oraz skorelowany przytłaczający wpływ ubóstwa na ludzi kolorowych, jako formę reparacji za traktowanie czarnych w tym stanie i kraju.
 
    4) Żądamy, aby od chwili obecnej do zniesienia SPD zakazano policji w Seattle przeprowadzania „czystek bezdomnych” [homeless sweeps], które wypierają i niepokoją naszych bezdomnych sąsiadów, i równolegle żądamy zakończenia wszystkich eksmisji.
 
    5) Żądamy zdecentralizowanego procesu wyborczego, aby obywatele Seattle mieli większą możliwość wyboru kandydatów na urzędy publiczne, dzięki czemu nie będziemy zmuszeni wybierać między równie niepożądanymi opcjami. Istnieje wiele systemów i przepisów, które sprawiają, że ludziom z klasy robotniczej w najlepszym przypadku trudno ubiegać się o urząd publiczny, i które wszystkie muszą zniknąć, poczynając od wszelkich opłat związanych z ubieganiem się o urząd publiczny.
 
 
W związku z żądaniami ekonomicznymi mamy również żądania dotyczące tego, co formalnie nazwalibyśmy „usługami zdrowotnymi i ludzkimi”.
 
    1) Żądamy od szpitali i placówek opieki w Seattle zatrudniania czarnych lekarzy i pielęgniarek specjalnie do pomocy przy opiece nad czarnymi pacjentami.[3]
 
    2) Żądamy od mieszkańców Seattle poszukiwania i dumnego wspierania firm będących własnością czarnych. Wasze pieniądze to nasza siła i zrównoważony rozwój.
 
    3) Żądamy, aby miasto stworzyło całkowicie odrębny system obsadzony przez ekspertów ds. zdrowia psychicznego, który odpowiadałby na wezwania na 911 [numer alarmowy] dotyczące kryzysów zdrowia psychicznego, i nalegamy, aby wszyscy zaangażowani w taki program zostali poddani gruntownym, rygorystycznym szkoleniom w zakresie deeskalacji.
 
 
Wreszcie, zajmiemy się teraz naszymi żądaniami dotyczącymi systemu edukacji w mieście Seattle i stanie Waszyngton.
 
    1) Żądamy, aby na historię czarnych i rdzennych Amerykanów położono znacznie większy nacisk w programie edukacyjnym stanu Waszyngton.
 
    2) Żądamy, aby dokładne szkolenie w zakresie przeciwdziałania uprzedzeniom stało się wymogiem prawnym dla pracy na wszystkich stanowiskach w systemie edukacji, a także w zawodzie lekarza i w środkach masowego przekazu.
 
    3) Żądamy, aby miasto Seattle i stan Waszyngton usunęły wszystkie pomniki poświęcone postaciom historycznym Konfederacji, których zdradzieckie próby zbudowania Ameryki z niewolnictwem jako stałym elementem były afrontem dla rasy ludzkiej.
 
Spisane przez @irie_kenya i @AustinCHowe. Specjalne podziękowania dla Magika za rozpoczęcie i ułatwienie dyskusji nad stworzeniem tej listy, dla Omari Salisbury za pomysł podzielenia listy na kategorie, a także podziękowania dla Kshamy Sawant za to, że była jedyną urzędniczką w Seattle, który rozmawiała z ludem na Wolnym Capitol Hill tej nocy, kiedy zostało wyzwolone.
 
Chociaż wyzwoliliśmy Wolne Capitol Hill w imieniu ludu Seattle, nie możemy zapominać, że stoimy na ziemi już raz skradzionej ludowi Duwamish, pierwszemu ludowi Seattle, i którego brat, John T. Williams z plemienia Nuu-chah-nulth na północy zostały zamordowany przez Departament Policji w Seattle 10 lat temu.

Czarne Życia Się Liczą [Black Lives Matter] – teraz, zawsze.
 
Przypisy:
[1] Amerykański Urząd Ds. Imigracji i Służby Celnej (U.S. Immigration and Customs Enforcement, ICE).
[2] Polityka sprzyjająca penitencjaryzacji nieletnich, m.in. przez ingerencje policji w przypadku łamania wewnętrznych regulaminów szkolnych (np. niewłaściwy ubiór, wandalizm) w ramach polityki „zero tolerancji”. Z jej powodu młodzież trafia do systemu penitencjarnego, co ogranicza późniejsze perspektywy życiowe i sprzyja recydywie. W ramach polityki „zero tolerancji” czarni i Latynosi często otrzymują cięższe kary niż biali za te same przewinienia (https://www.aclu.org/issues/juvenile-justice/school-prison-pipeline/school-prison-pipeline-infographic).
[3] Wśród amerykańskich pracowników medycznych istnieje tendencja do niedoszacowywania bólu i dolegliwości czarnych pacjentów. Wg Stowarzyszenia Amerykańskich Uczelni Medycznych wśród studentów medycyny i pracowników medycznych  rozpowszechnione są takie przekonania (pozbawione naukowych podstaw) jak „czarni mają grubszą skórę niż biali”, „zakończenia nerwowe czarnych są mniej wrażliwe niż białych” czy „krew czarnych koaguluje szybciej niż białych”. 

Ogłoszenia parafialne

Społeczność

Dobry kułak