Multimedia

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 28 gości.

Jedynie rewolucja robotnicza położy kres kapitalistycznym kryzysom

"Jedynie rewolucja robotnicza położy kres kapitalistycznym kryzysom."

"Jedynie rewolucja robotnicza położy kres kapitalistycznym kryzysom."
(Cytat tygodnia)

Przedruk z: Workers Vanguard nr 982, 10 czerwca 2011 r., numer zamknięty i podpisany do druku 7 czerwca 2011 r.

W głębi wielkiego kryzysu w 1934 r., po objęciu przez Hitlera władzy w Niemczech, faszyści we Francji podjęli pucz, który poderwał klasę robotniczą do działania politycznego i akcji strajkowej. Polemizując przeciwko fałszywej koncepcji, że kapitalizm sam zrodzi swój ostateczny kryzys, bolszewicki przywódca Lew Trocki podkreślił potrzebę obalenia systemu kapitalistycznego przez klasowo świadomy proletariat kierowany przez partię rewolucyjną:

***

„Pod dominacją kapitału przemysłowego, w erze wolnej konkurencji, cykliczne rozkwity dalece przekraczały kryzysy: te pierwsze były «regułą», te drugie «wyjątkiem». Kapitalizm jako całość się rozwijał. Od wojny wraz z dominacją monopolistycznego kapitału finansowego cykliczne kryzysy dalece przekroczyły rozkwity. Możemy powiedzieć, że kryzysy stały się «regułą», a rozkwity «wyjątkiem»; gospodarka jako całość zaczęła się zwijać, a nie rozwijać.

(…). Rewolucyjny robotnik musi przede wszystkim zrozumieć, że marksizm, jedyna naukowa teoria rewolucji proletariackiej, nie ma nic wspólnego z deterministyczną nadzieją na «ostateczny» kryzys. Marksizm jest, w samej swej istocie, zestawem dyrektyw do rewolucyjnego działania. Marksizm nie neguje woli i odwagi, lecz raczej pomaga im znaleźć właściwą drogę. Nie ma takiego kryzysu, który może sam z siebie być fatalny dla kapitalizmu. Oscylacje cyklu biznesowego jedynie stwarzają sytuację, w której będzie łatwiej lub bardziej trudno proletariatowi obalić kapitalizm. Przejście od społeczeństwa burżuazyjnego do społeczeństwa socjalistycznego wymaga aktywności żywych ludzi, którzy są twórcami swej własnej historii.

Nie tworzą oni historii przez przypadek ani według swego kaprysu, lecz pod wpływem obiektywnie określonych przyczyn. Jednakże ich własne działania - ich inicjatywa, śmiałość, poświęcenie i podobnie ich głupota i tchórzostwo - są niezbędnymi ogniwami w łańcuchu rozwoju historycznego. Kryzysy kapitalizmu nie są policzone ani nie jest wiadome z góry, który z nich będzie «ostatni». Ale nasza cała epoka i przede wszystkim obecny kryzys pilnie przykazują proletariatowi: «Bierz władzę!» Jeśli jednak partia klasy robotniczej pomimo sprzyjających okoliczności okaże się niezdolna do poprowadzenia proletariatu do wzięcia władzy, życie społeczeństwa będzie trwało w sposób konieczny na podstawach kapitalistycznych - aż do nowego kryzysu, nowej wojny, może aż do zupełnej dezintegracji cywilizacji europejskiej”. („Jeszcze raz: Czyja Francja?”, marzec 1935 r., cyt. za: „Lew Trocki o Francji”, wyd. 1979)

Źródło: http://fdsizmlkwp.nethit.pl/viewtopic.php?f=29&t=572

Społeczność

Lenin 005